Door: Redactie MSM
Gepubliceerd: woensdag 21 december 2011 23:23
Update: donderdag 22 december 2011 01:02
MSM slaat de film over en leescht Rum Dagboek van Hunter S. Thompson. Dé Gonzo-journalist en querulant. Iemand om te adoreren, toch?
Als journalist Hunter S. Thompson een verhaal schreef, speelde hij niet zelden de hoofdrol. Gonzo-journalistiek noemt men deze schaamteloosheid sindsdien. Depp speelt (wederom) de hoofdrol in de verfilming van een verhaaltje van Thompson, The Rum Diary. Uitgeverij Lebowski brengt het in het Nederlands vertaalde boek uit en viert dat met een feest in Hotel V. MSM spreekt met wat lui die er acte de présence geven, én een mening hebben over Thompson.
Neem Henk van Straten, die zich elke week heel gonzo onderdompelt in (sub)culturen voor Nieuwe Revu. Van Straten werkt dankzij Thompson. ’Eigenlijk schrijf ik fictie, pas toen ik Thompson las, dacht ik: als dit journalistiek is, dan wil ik het ook doen.’
Hij bewondert de stijl. ‘Onnavolgbaar en met een mooi ritme. Iedereen wil het nadoen maar niemand kan het. Ik ook niet’, aldus de adept die een hagiografische tattoo van Thompson op zijn lichaam draagt. Let wel, Van Straten kickt op de stijl, niet op de mens. ‘Dat was vooral een megalomane klootzak die zijn kind liet stikken.’
Hater
Dat beeld hangt ook hater Nico Dijkshoorn aan. Hij knapte af na het lezen van een biografie. ‘Wat een vreselijke, teleurstellende man. Ik krijg hetzelfde gevoel dat ik kreeg na het lezen van de bio van Keith Richards en Herman Brood.’ Vooral het feit dat de heren allemaal leunen op een roedel dames irriteert Nico. ‘Ze hebben allemaal vaak een vangnet van mensen die dan zaken moeten regelen: hotelletjes, vliegtickets, doe normaal!’ Wat overbleef was volgens Dijkshoorn ‘Een poseurtje in een Hawaï-overhemd.’
Dijkshoorn is zelf de tegenpool van Thompson waar het aankomt op het wat harde koek-en-zopiegebruik van de Amerikaanse legende. Rum gaat er niet in, wel bier. ‘Ik drink er een bij De Wereld Draait Door, niet als ritueel maar omdat ik het lekker vind. Ook tijdens het voorlezen zijn het er niet meer dan twee. Je moet helder zijn en met een goed doordacht verhaal komen. Zo’n optreden neem ik heel serieus.’ Een rock-‘n-roll-leven in Nederland als scribent is volgens hem onmogelijk. Een road trip zoals Thompson maakte in Fear and Loathing in Las Vegas evenzo. ‘Als je drie uur in de auto zit in ben je al in het buitenland.’