Gepubliceerd: woensdag 12 november 2008 19:26
Update: donderdag 13 november 2008 10:36
Aan de westkust van Canada is opnieuw een menselijke voet aangetroffen. Dat heeft de Canadese politie woensdag laten weten. Het lichaamsdeel werd gevonden door een vrouw die haar hond uitliet in een buitenwijk van de Canadese stad Vancouver.
De voet, die een vrouwensportschoen aanhad, hoort vermoedelijk bij een voet die in mei is gevonden, aldus een politiewoordvoerder. In de omgeving van Vancouver zijn sinds augustus vorig jaar zeker zeven voeten aangespoeld.
Volgens de politie zijn er geen concrete aanwijzingen dat de voeten met geweld van de ledematen zijn verwijderd. Als menselijke lichamen lang in het water liggen, kunnen ledematen of zelfs het hoofd losraken.
Twee van de voeten zijn geïdentificeerd en bleken van een depressieve man te zijn. De man raakte een jaar geleden vermist.
Een zesde voet die in juni werd aangetroffen bleek geen mensenvoet, maar een dierenpoot die iemand bij wijze van grap in een gymschoen had gestoken.
Tsunami?
Sommigen denken dat het overblijfselen betreft van de grote tsunami die eind 2004 onder meer Sri Lanka en Java trof. Experts hebben bevestigd dat de stroming de voeten naar Vancouver kan hebben gebracht. Anderen houden het op georganiseerde misdaad, boot- of vliegtuigongelukken, en natuurlijk een seriemoordenaar met een voorkeur voor het afhakken van lichaamsdelen.
Ontbindingsproces
Volgens forensische deskundigen is het mogelijk dat delen van het lichaam loslaten tijdens het ontbindingsproces. ‘Maar aan de andere kant’, zo zei een expert van de Simon Fraser University in Vancouver na de derde voet, ‘is het niet gebruikelijk dat die blijven drijven. Ze zijn dus waarschijnlijk opgepikt door een zeer sterke stroming.’
Adipocere
Dat de voeten intact zijn gebleven is te danken aan een proces dat adipocere heet. Het zeewater verandert het vet in een zeepachtige substantie die door de vleeseters in de oceaan (haaien, krabben en zeehonden) niet smakelijk wordt gevonden. ‘Hierdoor wordt het echter voor ons ook erg moeilijk om bruikbare informatie van zo’n voet te halen, zoals bijvoorbeeld de leeftijd.’