'Duivel aan het werk in het Vaticaan'

Dit heb je goed verwoord en een ABtje van mij

Het lijkt er op dat het carnavalsbeest binnen de katholieke hiërarchie uit alle macht wereldwijd aan het uitbreken is, alleen Rome houdt nog stand daar heerst moeizaam de zelfuitgeroepen ongekroonde koning van de aardse mensheid, met een niet aflatende vergevingsgezindheid naar de al decennia voortdurende perverse kwaad binnen het eigen huis.

Vreemd, als het over moslims gaat reageren enorm veel mensen om aan te geven hoe erg die wel zijn en dat Wilders Nederland wel even gaat bevrijden van moslims. Gaat het echter om christenen, hier rooms-katholieken, die in feite hetzelfde deden met andere geloven, dan reageert bijna niemand. Volgens mij zijn alle fanatici gevaarlijk, of ze nu een bepaald geloof aanhangen of niet.

"men moet ze zien en horen om ze te geloven." Vandaar de gebruikelijke uitspraak "als er een hel is, is Rome daarboven gebouwd."
Op een dag gedurende zijn bezoek aan Rome merkte Luther een beeld op in een van de straten die leidden naar de St.- Pieter - het beeld van een vrouwelijke paus. Omdat de pausen dat beeld verafschuwden, wilde geen enkele paus door die straat gaan. "Ik vraag me verbijsterd af", zei Luther, "hoe het mogelijk is dat de pausen dat beeld laten staan." Veertig jaar na Luthers dood werd het beeld verwijderd door paus Sixtus V.
Ofschoon de Katholieke Encyclopedie de geschiedenis van paus Joanna meer als een fabel beschouwt, wordt daarvan het volgende relaas gegeven: "Na Leo IV (847-855) heeft de Engelsman Johannes van Mainz de pauselijke stoel twee jaar, zeven maanden en vier dagen bezet, hij was, naar wordt beweerd, een vrouw. Als meisje werd zij door haar minnaar in mannenkleren naar Athene gebracht, en daar maakte zij bij haar studie zulke vorderingen dat niemand haar gelijke was. Zij kwam naar Rome waar zij les gaf in de wetenschappen en daarbij trok zij de aandacht van geleerde mannen... en werd uiteindelijk tot paus gekozen; maar zwanger geworden van een van haar vertrouwde gezellen, beviel zij van een kind tijdens de processie van de St. Pieter naar het Lateraan... Daar stierf zij bijna onmiddellijk en er wordt gezegd dat zij op diezelfde plaats is begraven."
Is er inderdaad een vrouwelijke paus geweest? Vóór de Reformatie, die zoveel dwaling in de Roomse Kerk openbaar heeft gemaakt, werd dit verhaal geloofd door kroniekschrijvers, bisschoppen en door de pausen zelf. De Katholieke Encyclopedie zegt: "In de veertiende en vijftiende eeuw werd deze pausin al beschouwd als een historisch persoon aan wiens bestaan niemand twijfelde. Zij had haar plaats tussen de borstbeelden in de kathedraal van Siena. Onder Clemens VII (1592-1595) werd zij op zijn aandringen getransformeerd in paus Zacharias. De ketter Hus verwees bij zijn verweer voor het concilie van Konstanz naar deze pausin en niemand wierp zich op om het feit van haar bestaan in twijfel te trekken". Sommigen hebben zich afgevraagd hoe paus Clemens een vrouwelijke paus, Joanna geheten, eeuwen na haar dood heeft kunnen veranderen in een mannelijke paus, Zacharias geheten.
Met dit relaas van grove immoraliteit in de levens van sommige pausen willen wij niet de indruk wekken dat alle pausen zo slecht zijn geweest als die hier genoemd zijn. Maar we geloven wel dat dit bewijs de leerstelling van de ‘apostolische successie’ ernstig verzwakt. Daarop beroept de Rooms-katholieke Kerk zich voor haar bewering dat zij de enige ware kerk is, omdat zij de lijn van pausen kan terugvoeren tot Petrus. Is dit werkelijk een punt van belang? Als dat zo is, moeten alle pausen, ook die immoreel en wreed zijn geweest, daarbij worden geteld. Zelfs die mogelijke vrouwelijke paus hoort in de lijn van opvolging thuis. Maar redding is niet afhankelijk van het feit of men de lijn van pausen kan terugvoeren tot Petrus - of zelfs van een systeem dat beweert Christus te vertegenwoordigen. Redding wordt gevonden in Christus zelf.

Paus Bonifatius VIII (1294-1303) bedreef tovenarij.Hij noemde ooit Christus een ‘huichelaar’, beleed een atheïst te zijn, ontkende dat er leven in het hiernamaals is, was een moordenaar en seksueel pervers.
Het is officieel neergeschreven dat hij heeft gezegd: "Om plezier te hebben in gemeenschap met vrouwen of jongens is geen grotere zonde dan in je handen wrijven".
Toch - en dit klinkt bijna ongelooflijk - was het deze paus die de bekende bul ‘Unam Sanctum’ schreef die officieel verklaarde dat de Rooms-katholieke Kerk de enige "echte" Kerk is - buiten welke niemand gered kan worden! "Wij, daarom, onderstrepen, verklaren en spreken uit dat het noodzakelijk is voor redding om te geloven dat ieder menselijk wezen onderworpen is aan de opperpriester van Rome." Dit is aanleiding geworden voor de vraag of men een zondige paus nog moet gehoorzamen. Het katholieke antwoord luidt: "Een zondige paus blijft een lid van de zichtbare kerk en moet worden behandeld als een zondige, onrechtvaardige vorst voor wie wij moeten bidden, maar aan wie wij onze gehoorzaamheid niet mogen onttrekken." Het was gedurende de regering van deze paus dat Dante Rome bezocht. Hij beschreef het Vaticaan als een "riool van corruptie" en verwees Bonifatius (samen met de pausen Nicolaas III en Clemens V) naar "de laagste delen der hel".
Van 1305-1377 was het pauselijk paleis in Avignon, Frankrijk. Gedurende deze tijd beschuldigde Petrarca het pauselijke huishouden van "verkrachting, overspel en iedere soort van hoererij". En daar de pausen zo immoreel waren, is het geen wonder dat de priesters niet beter waren. Ten gevolge daarvan drongen in vele parochies de mannen erop aan dat priesters concubines zouden hebben "als een bescherming voor hun eigen families".
Gedurende het Concilie van Constanz waren er drie pausen, en soms vier, iedere morgen bezig elkaar te vervloeken en hun tegenstanders uit te maken voor antichrist, demonen, overspeligen, sodomieten en vijanden van God en mens. Eén van deze ‘pausen’, Johannes XXIII (1410 -1415), verscheen voor het concilie om rekenschap af te leggen van zijn gedrag. Hij werd beschuldigd door zevenendertig getuigen (voornamelijk bisschoppen en priesters) van hoererij, overspel, incest, sodomie, simonie, diefstal en moord! Een groot aantal getuigen bewees dat hij driehonderd nonnen had verleid en verkracht. Zijn eigen secretaris, Niem, zei dat hij te Boulogne een harem had gehouden, waar niet minder dan tweehonderd meisjes het slachtoffer waren geworden van zijn ontuchtigheid. Al met al beschuldigde het concilie hem van vierenvijftig misdaden van het ergste soort.
De officiële Vaticaanse boeken geven de navolgende informatie over zijn immorele regering: "Zijn Heerschap, paus Johannes, beging perversiteit met de vrouw van zijn broer, incest met heilige nonnen, geslachtsgemeenschap met maagden, overspel met de getrouwden en allerlei soorten seksuele misdaden... geheel overgegeven aan slaap en andere vleselijke begeerten, met een totale weerzin tegen het leven en de onderwijzing van Christus... hij werd in het publiek genoemd de vleesgeworden duivel." Om zijn rijkdom te vergroten hief hij op alles belasting - inclusief prostitutie, dobbelen en woeker. Hij is vaak genoemd "de meest verdorven misdadiger die ooit op de pauselijke troon zat".
Van paus Pius II (1458-1464) werd gezegd dat hij de vader van vele onwettige kinderen was. Hij "sprak openlijk over de methoden die hij gebruikte om vrouwen te verleiden, moedigde jonge mannen aan datzelfde te doen en bood zelfs aan hen instructie te geven in methoden van zelfbevrediging." Plus werd opgevolgd door Paulus II (1464-1471), die een huis vol concubines onderhield. Zijn pauselijke tiara was evenveel waard als een paleis. Daarna kwam paus Sixtus 1V (1471 -1484). Zijn maîtresse Theresia baarde hem twee onwettige kinderen, die hij tot kardinalen maakte. Hij financierde zijn oorlogen door kerkambten te verkopen aan degene die het hoogste ervoor bood (20) en "gebruikte het pausdom om zichzelf en zijn familieleden te verrijken. Hij maakte acht van zijn neven kardinalen, terwijl sommige van hen nog maar jongens waren. In wulps en verkwistend vermaak wedijverde hij met de caesaren."
Paus Innocentius VIII (1484-1492) had zestien kinderen bij diverse vrouwen. Hij ontkende niet dat dit zijn kinderen waren want hun bruiloften werden in het Vaticaan gevierd. Zoals zovele andere pausen stelde hij nieuwe kerkelijke ambten in die hij voor grote sommen geld verkocht. Hij liet stieregevechten toe op het St. Pietersplein.
Daarna kwam Rodrigo Borgia die de naam Alexander VI aannam (1492-1503). Deze won zijn verkiezing tot het pausambt door de kardinalen om te kopen, een gewoon gebruik in die dagen. Voordat hij paus werd, toen hij nog kardinaal en aartsbisschop was, leefde hij in zonde met een dame uit Rome, Vanozza dei Catanei; en nadien met haar dochter Rosa, bij wie hij vijf kinderen had. Op zijn kroningsdag benoemde hij zijn -zoon - een jongeman met liederlijke aard en gewoonten - tot aartsbisschop van Valencia. Velen beschouwen Alexander VI als de meest corrupte van de pausen van de Renaissance. Hij leefde publiekelijk in incest met zijn twee zusters en zijn eigen dochter. Hij was zowel vader als minnaar van zijn dochter Lucretla, van wie hij - naar men zegt – een kind kreeg! Op 31 oktober 1501 leidde hij een seksorgie in het Vaticaan, welks gelijke er nooit geweest is in de annalen van de menselijke geschiedenis.
Volgens het tijdschrift ‘Life’ was paus Paulus III (1534-1549) als kardinaal vader van drie zonen en een dochter. Op de dag dat hij gekroond werd, doopte hij zijn twee achterkleinkinderen. Hij benoemde twee van zijn tienerneefjes tot kardinaal, bevorderde feesten met zangers, dansers en narren en liet zich adviseren door astrologen.
Paus Leo X (1513-1521) werd geboren op 11 december 1475. Hij kreeg de tonsuur toen hij zeven jaar was, werd abt op zijn achtste en kardinaal op zijn dertiende jaar. De illustratie hierboven toont de bul van paus Leo X. Op de ene kant van het loden zegel ziet men de apostelen Petrus en Paulus, op de andere de naam en de titel van de paus. Het woord ‘bul’ (afgeleid van een Latijns woord dat verband houdt met het begrip ‘rond’ werd het eerst gebruikt voor de zegels die pauselijke documenten als echt moesten waarmerken en later voor diie documenten zelf.
De Katholieke Encyclopedie zegt dat paus Leo X "zich ongeremd overgaf aan genoegens die gekenmerkt werden door een verkwistende overvloed. Hij was bezeten door een niet te bevredigen hang naar plezier... Hij hield ervan banketten te geven en van dure vermakelijkheden met brasserijen en zwelgpartijen."
In die tijd reisde Maarten Luther, toen nog priester van de Rooms-katholieke Kerk, naar Rome. Toen hij de eerste glimp opving van de stad op de zeven heuvels wierp hij zich ter aarde en zei: "Heilig
Rome, ik groet U". Hij behoefde daar echter niet lang te verblijven om erachter te komen dat Rome allesbehalve een heilige stad was. Onrecht heerste in alle klassen van het priesterdom. Priesters vertelden onfatsoenlijke grappen en gebruikten afschuwelijke profane taal, zelfs gedurende de mis. Aan het pauselijke hof werd het souper opgediend door twaalf naakte meisjes. "Niemand kan zich voorstellen welke zonden en schandelijke daden in Rome werden bedreven" zei hij