Door: Matthijs van den Broek
Gepubliceerd: dinsdag 29 mei 2007 09:00
Update: maandag 16 juli 2007 00:41
Leuk, een weblog. Tenminste, bij genoeg inspiratie. Een blog kan ook een loden last worden, met blogstress als gevolg.
Bijna 750.000 Nederlanders zijn ooit een weblog begonnen. Maar niets treuriger dan een blog dat niet wordt bijgehouden. En dat gebeurt. Want: eén op de drie beginners houdt het bloggen binnen drie maanden voor gezien. Een blogger die doorgaat, móet schrijven. Ook zonder inspiratie. Liefst elke dag. Blogstress ligt dan op de loer.
‘Nou, lang niks van me laten horen, maar nu toch maar weer ‘s een verhaaltje.’ Tessa schrijft over haar leven op haar weblog. Ze had al een tijdje niets gepost. Aan deze bijdrage is goed te merken dat hij niet uit pure inspiratie is geboren. Want een weblog bijhouden vereist doorzettingsvermogen. En het mag natuurlijk overal over gaan. Maar daar zit tevens een valkuil: je hebt de kat gehad, de nieuwe fiets en je buurman, maar waar moet je nu in ‘s hemelsnaam weer over schrijven?
Frank Janssen voelt af en toe druk van zijn bezoekers. Op zijn weblog
Frankwatching.com melden zich geregeld mensen die willen weten ‘waar zijn lange verhalen blijven’.
Janssen: ‘Soms lijkt het wel alsof ik openbaar bezit ben.’ En internet, weet hij, dat is always on, en uitermate verslavend. ‘Ik vind dat er zes dagen per week iets nieuws op mijn weblog moet staan. Je bent nooit gesloten, zelfs niet in vakanties.’
Als het goed is, bouwt een blogger een schare vaste bezoekers op die regelmatig reageert op zijn gepubliceerde hersenspinsels. En die bezoekers kan je niet zomaar laten vallen. Ze verwachten wat van je. En ze lopen zó bij je weg.
Weblogger
Merel Roze had toen ze begon met zichzelf afgesproken iedere dag een stukje te schrijven. Maar ook Roze, wier blog veel vaste bezoekers trekt – wel 4.000 per dag –, lukt het niet meer. ‘Ik heb al een tijd niks vruchtbaars uit mijn pen gekregen. Ik vind het gek om een week niet te bloggen. Soms voelt het echt als een moetje’. En als Roze niks nieuws schrijft, dan klagen haar bezoekers steen en been.
Sommige bloggers houden het hoofd koel.
Heleen van Lier heeft al een dikke maand niets gepost. ‘Ik krijg wel reacties van mensen die klagen dat ik niet méér publiceer. Maar ik post wanneer ik zin en inspiratie heb.’ Paul Molenaar, directeur van Ilse Media, schrijft ook onregelmatig. ‘Pas als je je veel gelegen laat liggen aan wat anderen van je vinden, ja, dan krijg je misschien last van blog-stress.’
Jeroen Steeman weet daar alles van. Hij heeft al een jaar niets gepost op zijn blog minitrue.nl. Hij is te druk met professioneel bloggen voor GroenLinks. ‘Hoe langer je niet schrijft, hoe hoger de drempel weer te beginnen. Je geeft aan je lezers toe dat je een tijd niets hebt gedaan.’