Door: Van Dale
Gepubliceerd: woensdag 20 augustus 2008 13:16
Update: donderdag 21 augustus 2008 07:22
Vrouw (of man) en kinderen zijn naar het zwembad. U heeft tijd voor een krantje-croissantje en strijkt neer op een terras, met onder uw arm een lokale krant.
Dat kan Le Monde zijn, de Figaro of de linksliberale Libération (‘Libé’). Elke woensdag verschijnt het satirische weekblad Le Canard enchaîné, oftewel ‘De geketende eend’. Canard betekent behalve ‘eend’ ook ‘vals gerucht’ of ‘krant’; enchaîné verwijst naar de overheidscensuur die rond de oprichting in 1915 nog oprispingen kende.
‘De eend’ noemt politici het liefst bij hun koosnaampje (Sarko, Chichivoor Chirac, Dieu voor Mitterrand), heeft een fijne neus voor misstanden, is bijtgraag, en laat niet los als ie beet heeft. Alleen al de namen van de rubrieken zijn bijzonder: zo vindt u errata onder de kop pan sur le bec (een tik op je snavel). Uitglijders van de Franse pers zijn verzameld onder La presse déchaînée (de ontketende pers). De domste uitspraak van de week afkomstig van een bekend persoon staat onder le mur du çon (de geluidsbarrière, waarbij son – geluid – expres anders is gespeld om te zinspelen op con – halvegare).
De krant druipt van de woordgrapjes. Als uw Frans van redelijk niveau is, zult u de meeste begrijpen. Maar misschien is het handig om het woordenboek erbij te houden en zo nu en dan een woordje op te zoeken. Grote kans dat u dan alsnog in lachen uitbarst.
Naar het archief.
Stel hier uw vraag, geef uw reactie of doe een suggestie.