Door: Johan Zonderland » Meer columns van Johan Zonderland
Gepubliceerd: zondag 17 augustus 2008 22:34
Update: zondag 17 augustus 2008 22:35
Doet-ie het? Of doet-ie het niet? Wekenlang heeft Epke erover getwijfeld om een extra vluchtelement in zijn oefening op te nemen. Om in de finale nog meer risico te nemen dan hij al deed in de voorronde. Wekenlang heeft hij erop getraind om nog meer te vliegen. Dag in, dag uit gestampt om dat ene onderdeel onder de knie te krijgen voor drietiende extra.
Soms lukte het, soms lukte het niet. Het maakte de knagende twijfel nog groter dan hij al was. Wat is wijsheid? Zo hoog mogelijk inzetten? Gokken op het allerhoogste, met het risico alles te verliezen? De grens tussen dapper en roekeloos is flinterdun. Zeker omdat Epke al de dapperste oefening van alle acht finalisten turnt. Ook zonder extra vluchtelement. Hij vliegt nu al zoveel. En zo hoog.
De knoop werd zaterdag doorgehakt. Hoe dat gaat? Heel simpel: Epke turnt de oefening met extra air-time een keer, en kijkt hoe het gaat. Lukt het, dan turnt hij dinsdag met nog meer risico. Lukt het niet, dan blijft hij bij zijn oude oefening. Dertig seconden om uit te maken of hij dinsdag al zijn fiches op één kleur zet.
De oefening verloopt soepel. Hij voelt zich fit, hij voelt zich scherp. Het swingt. Dan komt het moment van zijn extra vlucht. Hij laat de rekstok los, hij vliegt, hij strekt zich uit boven de rekstok. Daarna reikt hij zijn armen naar het rek. Lonkt naar het staal. Maar het staal lonkt niet terug. Hij mist en dondert er vanaf. Epke is terug op aarde. Zonder extra vluchtelement, maar ook zonder twijfel. Hij doet het niet.