Door: Marcia Nieuwenhuis 
Gepubliceerd: zondag 17 augustus 2008 22:27
Update: zondag 17 augustus 2008 22:27
‘Heb je de gezichten gezien van Marleen en haar coach tijdens de huldiging?’, vraagt Station-Beijing-reporter Bas Veldhuis.
De conclusie van broerlief laat niets aan de fantasie over. ‘Hun lichaamstaal zegt meer dan duizend woorden. Nee, Marleen is helemaal niet happy.’ Zijn zus, topzwemster Marleen Veldhuis, mag dan eerder op het olympisch toernooi erin geslaagd zijn een gouden plak binnen te halen met de estafetteploeg. Dat maakt haar toernooi nog niet tot een succes. Bas Veldhuis: ‘Dat goud heb je met z’n vieren, maar ze wilde ook iets voor zichzelf.’
Geen zin in huldiging
Dat de topfavoriete zwemster uitgerekend op de dag dat ze er op de vijftig vrij niet in slaagt een medaille te winnen, in het Holland Heineken House wordt ontboden, maakt het nog pijnlijker. Marleen Veldhuis, Femke Heemskerk, Inge Dekker en Ranomi Kromowidjojo konden niet eerder gehuldigd worden omdat ze na hun succes nog op andere afstanden in actie moesten komen. ‘Een huldiging, daar heb ik nu niet zo veel zin in’, betreurde Veldhuis ’s middags al. ‘Misschien dat het in de loop van de dag nog komt.’
Maar het kwam niet meer. Mokkend doorstond de Nederlandse zwemster die in een tijd van 24,26 als vijfde aantikte de huldiging. Zo gauw ze de kans zag ontvluchtte ze – samen met haar man Camiel – de hossende Hollanders. ‘Ze baalt ervan dat die huldiging juist nu moet plaatsvinden’, beaamt Bas Veldhuis backstage. ‘Ze had een medaille willen pakken, dan was ze tevreden geweest. Ze is boos op alles en iedereen.’
Half jaar verwerken
Zegt ze dat ook? ‘Ze is niet tevreden en vindt het zwaar kut. En ik ben het er helemaal mee eens. Het zat er gewoon in.’ Bas Veldhuis bemachtigde één van de weinige kaartjes voor de Water Cube. ‘Je voelt werkelijk met haar mee als je ziet dat het verkeerd gaat. Oh, wat zal die balen.’
Of ze het er nog over hebben gehad wat er mis ging? ‘Nee, dat is het ergste. Alles ging goed. Zowel de start als het onderwatergedeelte als de finish.’ Waren de anderen dan beter? ‘Vandaag wel ja’, zegt Bas Veldhuis op lichtelijk gefrustreerde toon. ‘Ze weet dat ze harder kan, dat maakt het extra frustrerend.’
Bas putte tegen zijn zus nog tevergeefs uit zijn opbeurende woordenschat. ‘Maar eigenlijk zijn er geen woorden voor. Ze heeft zichzelf een half jaar gegeven om het te verwerken, maar ik weet niet of dat genoeg is.’
Vanaf links Marleen Veldhuis, Femke Heemskerk, Ranomi Kromowidjojo en Inge Dekker. Veldhuis weet toch nog wat lachen is.
Foto: Robert Vos
Feest met de Phelpsen van deze wereld
Even wappert hij met de
uitnodiging. Net zodat iedereen de Speedo Party Athletes Invitation kan
zien. ‘Daar mag ik heen’, zegt Bas, de broer van Marleen Veldhuis, met
gepaste trots. ‘Daar komen de Michael Phelpsen van deze wereld.’ De
Amerikaanse zwemmer die gisteren het record van zijn landgenoot Mark
Spitz – zeven keer goud in München 1972 – brak, dwingt hiermee ook bij
Bas Veldhuis respect af.
Reporter Bas is maar wat blij met het kaartje voor het exclusieve
feestdat hij kreeg van de fysio van de zwemploeg die morgen om kwart
voor zes alweer aan de bak moet. Vlot na de huldiging van Marleen
Veldhuis voor het goud op de estafette gaat hij op zoek naar
medefeestgangers voor het feestje in de Wish Lounge in Peking.
Wie er nog meer komen? ‘Ik hoop op Stephanie Rice, die ook drie
gouden medailles heeft gehaald, en natuurlijk Hanna-Maria Seppälä. Die
Finse jahahahaa’, en er verschijnt een grijns van oor tot oor op het
gezicht van de Tukker. Waar hij de 19-jarige Australische Rice vooral
prijst om haar zwemkwaliteiten, bewondert hij via Google juist een foto
van de Finse Seppälä in roze avondjurk.
Zuslief Marleen past voor het sterrenbal. ‘Nee, nee, nee, die is
helemaal niet happy. Ze baalt ervan. Die is chagrijnig en dat snap ik
ook wel.’