Door: Thijs Zonneveld 
Gepubliceerd: maandag 31 augustus 2009 00:53
Update: maandag 31 augustus 2009 06:51
Drenthe ligt deze week in Spanje. Dat is geen grap. Dat is de harde, natte, winderige werkelijkheid.
Raar idee, met de auto naar Assen voor de Vuelta. Althans, dat vond Nederlands kampioen Koos Moerenhout. Gelukkig, zei hij, kwam hij op de weg ernaartoe nog een paar andere renners tegen. Kreeg hij tenminste nog een beetje het gevoel dat hij niet met de familie richting ponypark Slagharen reed.
Misschien kwam Koos onderweg olympisch kampioen Samuel Sánchez en zijn maatjes van Euskaltel wel tegen. Die raakten tijdens een training verdwaald en besloten de borden Assen te volgen. Een halfuur kop over kop over de vluchtstrook later werden ze door de politie van de A28 geplukt. Meevaller voor Sánchez en zijn vriendjes: de Drentse arm van de wet kon er wel om lachen. Ze kwamen er vanaf zonder boete.
Misschien kwam Koos onderweg de bus van Garmin wel tegen. Daarin zat de Canadees Ryder Hesjedal zich te vervelen. Iedere keer dat hij naar buiten keek zag hij hetzelfde uitzicht: weides, polders, grijze luchten. Typisch Hollands. Uit arren moede gooide hij nog maar een dvd’tje in zijn computer. Twee uur later, na de aftiteling, keek hij weer naar buiten. En zag weides, polders en grijze luchten. Hesjedal stond op en schreeuwde tegen het landschap: ‘What the fuck? Is dit een grap ofzo?’
Bolletjes kaas
Precies diezelfde uitspraak, maar dan in het Spaans, komt een paar dagen later uit de mond van een commentator van de Spaanse televisie. Hij staart naar de bolletjes kaas die als lunch liggen uitgestald op de tafel in het perscentrum. ‘Waar is het eten?’, vraagt hij. Zelfs als al zijn collega’s vertellen dat hij het met een bolletje kaas (‘Typisch Hollands’) moet doen, gelooft hij het niet. Denkt hij dat er een grap met hem wordt uitgehaald.
Wás het maar een grap, denkt de Spaanse Quick-Step-renner Carlos Barredo als hij onder aan het startpodium op het natte asfalt van het TT-circuit ligt. Hij is nog geen meter onderweg voor zijn proloog als zijn wiel onder hem vandaan slaat. De reden van zijn val is iets anders typisch Hollands: de regen die uit de grijze hemel komt vallen. En typisch Hollandse regen plus typisch Hollandse stickers op een schuine helling is geen goede combinatie. Het enige wat niet typisch Hollands is, is het asfalt. Dat is voor Barredo net zo hard als elders.
Daar kan nog een handvol collega’s over meespreken. Zowel in de proloog als in de etappe van Assen naar Emmen smakken er renners tegen de grond. Vooral Spanjaarden. Dat is geen toeval. In het peloton zijn er geen tien Spanjaarden te vinden die gewend zijn aan draaien, keren, regen en wind. Gouden trui-drager Fabian Cancellara: ‘Rijden in Nederland is speciaal. Anders. Links, rechts, wind, valpartijen. Normaal gesproken rijden we in dit soort wedstrijden met renners die het gewend zijn. Niet met jongens die nog nooit over kasseien hebben gereden. Maar ik moet zeggen: de Spanjaarden deden het nog goed. We hadden nog wel meer valpartijen verwacht. Misschien komt het wel door al die Spaanse vlaggen langs de kant van de weg. Voelden ze zich een beetje thuis.’
Slechte herinneringen
Favoriet Alejandro Valverde heeft slechte herinneringen aan Nederland. Zijn Tour de France van 2006 eindigde tegen een paaltje op een verkeersheuvel in Limburg. De angst voor het paaltje is nog niet uit zijn sys-teem. Valverde: ‘Het aantal rotondes en kruisingen is hier indrukwekkend. Als ik de Vuelta wil winnen, zal ik de eerste week moeten overleven.’
Valverde doorstaat het Drentse openingsweekend zonder kleerscheuren; dat geldt niet voor zijn landgenoot Alberto Fernandez van de kleine Xacobeo-ploeg. Met de bloedspetters op zijn knie en elleboog rolt hij als een-na-laatste over de streep in Emmen na de eerste echte etappe. ‘Hoe vaak ik voor de Vuelta in Holanda ben geweest? Nul keer. Maar wat een stress de hele dag in het peloton. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Hebben jullie hier ook gewone wegen? Of is alles bezaaid met rotondes en versmallingen?’ Hij zet zijn bril in zijn nek. ‘Wat wel mooi was: al die mensen langs de kant… In de proloog ook al. Ik was de eerste die moest starten. De mensen schreeuwden zo hard dat het startpodium stond te trillen.’
En die schaven op zijn knie en elleboog? ’Hombre, wat kan ik zeggen? Laat ik het er maar op houden dat het een mooi souvenir is uit Holanda.’ Hij probeert om zijn eigen grap te lachen. Het lukt niet.
Effect verpletterendHet effect van de Vuelta in Drenthe is verpletterend. Dit zei
waarnemend commissaris van de koningin Anneke Haarsma zondag. Wat de
Ronde van Spanje voor Drenthe doet, overtreft alle verwachtingen,
meende de zegsvrouw, ,,Een betere promotie kunnen we hier niet
bedenken.''
,,Overal hingen vlaggen met de tekst 'Relus
bedankt'. Relus kan meer dan tevreden zijn'', klonk Haarsma enthousiast
over de vorig jaar overleden commissaris van de koningin. Sportfan Ter
Beek heeft zich enorm ingezet de Vuelta naar Drenthe te halen. Drenthe
heeft laten zien wat organiseren is, meende Haarsma. ,,Alles verliep
vlekkeloos.''
Drentse gastvrijheid
Over de Drentse gastvrijheid zei ze: ,,De
Spanjaarden waren diep en diep onder de indruk. Het is voor het eerst
dat zij buiten hun Iberische schiereiland hun wielerronde hebben
gemaakt. Zoveel mensen zijn in hun land voor dit evenement niet op de
been. En dan die dorpsfeesten. Met 1500 man paella eten en wat al niet
meer. De Spanjaarden geloofden hun ogen niet'', schetste de politicus.