Door: Fokko Ebbens
Gepubliceerd: maandag 2 november 2009 00:34
Update: maandag 2 november 2009 00:34
Om niet failliet te gaan zet RKC Waalwijk zijn spelers in voor de lokale samenleving.
Symboliek op de trainingsvelden van RKC. Terwijl Ruud Brood de eerste selectie op woensdag onderwerpt aan een pittige training, vertonen ongeveer honderd lokale voetballertjes een veld verder hun kunsten tijdens de jaarlijkse talentendag. De Waalwijkers werken aan de toekomst, maar het is nog maar de vraag of de club na morgen nog bestaat.
Niet dat de talentjes hier wakker van liggen. Vol ontzag voor hun blauwgele helden werpen ze zich na afloop van de oefensessie op de manschappen van Brood – de speurtocht naar handtekeningen kan beginnen. Het beoogde resultaat blijft echter uit. Zonder de krabbeljagers ook maar een blik waardig te gunnen, benen de meeste spelers van RKC naar de kleedkamer. Aanvoerder Wouter Gudde blijft stomverbaasd achter. Met een duidelijke roep probeert hij zijn ploeggenoten terug te halen. Tevergeefs. ‘Derk (Boerrigter, red.)! Serieus nu!’ Maar ook de laatste kreet van Gudde haalt niets uit.
Een dag later krijgt de club goed nieuws. Burgemeester Nol Kleijngeld en geldschieter Ben Mandemakers komen een reddingsplan overeen, waarbij de inwoners van Waalwijk via inzamelingsacties jaarlijks het begrotingstekort van 150.000 euro moeten dichten. Maar waarom zouden ze een paar verwaande voetballers helpen, die de lokale jeugd niet eens een aantal krabbels gunnen?
Gudde: ‘Klopt, niet handig. Zelfs al staan honderdduizend kinderen om een handtekening te springen, dan nog dien je die jongens en meisjes te helpen. Als voetballer heb je ook een maatschappelijke functie, je kunt niet meteen na de training naar huis rijden.’ Toch vertelt de 25–jarige Schiedammer dat we het beeld van de zelfingenomen Waalwijkse voetballer niet moeten overdrijven. ‘Hier rijdt echt niemand met het raam open in een auto van twee ton en een horloge van twintigduizend euro om de pols door de binnenstad.’
Ook manager voetbalzaken Mohammed Allach vraagt begrip voor de acties van een dag eerder. ‘Bedenk wel dat deze jongens de laatste dagen hebben rondgelopen met het idee dat ze straks geen baan meer hebben. Dat is ontzettend moeilijk.’
Allach geeft wel aan dat RKC op dat gebied winst kan boeken. Om de kloof tussen de voetballers en de inwoners van Waalwijk te dichten, heeft hij samen met algemeen directeur Justin Goetzee een sociaal-maatschappelijk plan opgesteld. ‘Voetbal draait om de gemeenschap, niet om de voetballers. En ook bij RKC zullen onze spelers zich inzetten voor de samenleving. In onze nieuwe contracten komt steeds meer ruimte voor sociale contacten.’
Hoofdtrainer Brood denkt dat zijn selectieleden zich wel lenen voor de maatschappelijke projecten. ‘De spelers hebben al heel veel gedaan door af te zien van een deel van de premies en ze willen nog veel meer doen. Wat? Ik ken de details van het plan nog niet.’ Hij lacht. ‘Misschien moeten we wel bejaarden wassen.’
Rond het verloren (0-1) thuisduel met Willem II gisteren tonen de supporters van de Waalwijkers aan werk te maken van het plan van Kleijngeld. Vrijwilligers van de Stichting Steun RKC smeken bij elke ingang om een bijdrage – de collectanten van Unicef en Het Rode Kruis zijn er niets bij. Opbrengst? Met 17.500 euro is de stichting nog ver verwijderd van de beoogde 1,5 ton.
Maatschappelijk werker
Als we Boerrigter na afloop van het duel vragen naar zijn nieuwe rol als profvoetballer én maatschappelijk werker, glimlacht hij. ‘De burgemeester wil dat we in de toekomst gymlessen geven hè. Geen probleem hoor, dat is de taak van een voetballer, beetje maatschappelijk werk doen.’
En hoe zit het met die handtekeningen? Geen goed signaal naar supporters die de club financieel moeten bijstaan. Boerrigter: ‘Talentendag? Woensdag? Weet ik niks van... Ah, nu weet ik het weer. Maar als niemand een handtekening van mij wil, ga ik niet op het veld staan wachten. Moet ik die kinderen dan vragen of ze een krabbel van mij willen? Natuurlijk niet, dan ga ik naar binnen.’ Waarom Gudde hem dan terugriep? ‘Nee, dat had met het dragen van de ballen te maken. En ik had geen weekdienst.’
De verklaring van Boerrigter klinkt even broos als het reddingsplan van RKC. Hopelijk slaat de sociaal-maatschappelijke aanpak wel aan. ‘Voetbal draait om de gemeenschap, niet om de voetballers.’