Door: Fokko Ebbens
Gepubliceerd: zondag 16 mei 2010 22:07
Update: zondag 16 mei 2010 22:06
Verliezen? Bokser Innocent Anyanwu kon zich er niets bij
voorstellen. Maar zondag toonde hij zich een groot verliezer.
Muhammad Ali verloor niet vaak. Maar als hij
onderuitging, deed de charismatische bokser dat op grootse wijze. Zijn
reactie nadat Ken Norton hem in de jaren zeventig op punten had
verslagen? ‘Nooit heb ik aan verliezen gedacht. Maar nu het zover is,
moet ik het goed doen. In het leven krijgen we vroeg of laat allemaal te
maken met verliezen.’
Ook Innocent Anyanwu dacht voor zijn titelgevecht
geen moment aan een nederlaag. In zijn hoofd had hij het filmpje van de
huldiging al meerdere malen afgespeeld. Rechterarm de lucht in, op zijn
linkerarm zijn zoontje. En dan glimlachend het applaus van het publiek
ontvangen, terwijl de snippers glitterpapier als een warme douche op hem
neerdalen. Zó moest hij de Europese titel in het supervedergewicht
grijpen.
Want de geboren Nigeriaan wist het heel zeker. Hij
zou de Portugees Antonio Bento verslaan. En snel ook, zo voorspelde hij.
Oud-bokser Don Diego Poeder lacht. ‘Innocent is overtuigd dat hij niet
alle twaalf rondes nodig heeft.’ Grootspraak? De voormalig
wereldkampioen schudt resoluut zijn geblokte hoofd. ‘In feite praat hij
met zichzelf. Het past bij een bokser, je pept jezelf op. Ik heb zelf
ook vaak gezegd dat ik in drie rondes zou winnen, terwijl ik
uiteindelijk twaalf rondes nodig had.’
Waarom zou Innocent ook aan zichzelf twijfelen? Als
professioneel bokser is hij nog ongeslagen. In tegenstelling tot zijn
ervaren tegenstander. Bento bokste al vijf titelgevechten, maar hij ging
even vaak onderuit. De zaal, gevuld met vooral vierkante
sportschoolliefhebbers en mannen die hun neus minimaal één keer hebben
gebroken, reageert dan ook lauwtjes op de opkomst van de kleine
Portugees. ‘Opletten nu, dit gevecht is snel voorbij.’
De 27-jarige Innocent verslaat zijn tegenstander voor
aanvang op alle mogelijke manieren. Met zijn kanariegele jas en de
zoete muziek is Bento de man van de bescheiden, weinig imponerende
entree. Enkele tellen later boezemt de opkomst van Innocent veel meer
angst in. Stevige klanken, gitzwarte jas en een capuchon die zijn
geconcentreerde blik in een schimmige schaduw werpt. Op de lange catwalk
op weg naar de ring neemt hij alle tijd, zijn tegenstander ongeduldig
achterlatend.
Als beide boksers hun lange, satijnen jassen
uittrekken, deelt Innocent de volgende tik uit. De bleke Bento oogt in
eerste instantie opvallend pezig, maar zijn lichaam valt in het niet bij
de spierbundels van de donkere Nederlander. Heel even sluit Innocent
zijn ogen, daarna kijkt hij zijn tegenstander indringend aan. Zijn lach
verraadt een zee aan zelfvertrouwen. De bleke Portugees kan niet anders
dan schuchter wegkijken.
De eerste minuten in de ring vertonen hetzelfde
beeld. Innocent domineert. De voorzichtig gemodelleerde haren van Bento
staan al na de eerste ronde alle kanten op. Bij elke klap van de kleine
Nederlander vliegen er meer zweetdruppels van Bento het publiek in. De
Portugees hangt de eerste drie rondes vaker in de touwen dan hem lief
is. Hij kraakt als een rotte, houten vloer. Maar hij breekt niet.
Ooit liet Muhammad Ali zich in gevecht met George
Foreman gedurende de eerste ronden bijna kapot slaan. De legendarische
Amerikaan hing in de ringen en overleefde op wonderbaarlijke wijze stoot
na stoot. Geduldig wachtte Ali tot Foreman was uitgeraasd, tot zijn
tegenstander vermoeidheidsverschijnselen begon te vertonen. Om
vervolgens met twee klappen een einde aan het gevecht te maken.
Helaas voor boksend Nederland kent Bento zijn
klassiekers. Innocent hoopte op een snelle knock-out, maar hij kan zijn
opvallend taaie tegenstander niet het laatste zetje richting de vloer
van de ring geven. De geslepen Bento slaat in de tiende ronde wél toe.
Een goedgemikte opstoot wordt de bokser uit Wormerveer uiteindelijk
fataal.
Dus daar staat-ie dan, precies zoals hij voor aanvang
had voorspeld. Zijn zoontje klimt inderdaad op zijn rechterarm en de
linkerarm gaat dankbaar de lucht in. En lachen kan Innocent ook nog wel,
zij het ietwat geforceerd. Maar de papiersnippers die langzaam
neerdwarrelen voelen als een snijdende hagelbui op een koude winterdag.
Innocent buigt na afloop teleurgesteld het hoofd. Zo
voelt het dus, verliezen. Hij noemt het een rare gewaarwording. Maar ook
hij verliest in stijl. ‘Altijd heb ik gewonnen, gewonnen en nog eens
gewonnen. Maar het leven heeft ook een andere kant. Ik heb verloren, dat
hoort er nu eenmaal bij.’
Treedt hij toch nog een beetje in de voetsporen van
een van de grootste boksers aller tijden.