Door: Dominique Elshout
Gepubliceerd: vrijdag 30 juli 2010 01:26
Update: donderdag 30 december 2010 12:26
In de VS begint vandaag een juridische procedure die Lance Armstrong de kop kan kosten. Hij wordt verdacht van dopinggebruik.
Special agent Jeff Novitzky, onderzoeksleider namens de Amerikaanse overheid, heeft een grote maar relatief gemakkelijke klus onder handen. Novitzky staat aan het hoofd van het onderzoek naar dopinggebruik door Lance Armstrong. Daarover zijn al boeken vol aanwijzingen verschenen. Armstrong kan zijn borst nat maken.
Het karakter van Novitzky zelf zal Armstrong ook niet echt geruststellen. Als special agent van de Food and Drug Administration’s Office of Criminal Investigations, ontrafelde hij de Balco-affaire. Amerikaanse topatleten moesten toegeven dat ze jarenlang anabole steroïden hadden gebruikt.
Sprintster en verspringster Marion Jones verdween zelfs een half jaar achter de tralies wegens meineed. Novitzky kende geen genade en liet zien dat hij het spel vuil wil spelen. Snuffelen in vuilnisbakken van atleten, verklaringen een tikkeltje verdraaien, het doel heiligt bij Novitzky de middelen.
Aanknopingspunten
Twee maanden geleden begon Novitzky aan zijn nieuwe karwei, na de bekentenissen van Floyd Landis. Landis, US Postal-ploeggenoot van Armstrong in 2002, 2003 en 2004, gaf in mei dit jaar toe dat hij doping heeft gebruikt, en lapte in één adem zijn vroegere kopman Armstrong erbij. De verhalen die Landis opdiste zijn gedetailleerd en bevatten meer dan voldoende aanknopingspunten, bovenop alles wat al bekend is.
Het was in de Tour van 2004, zegt Landis, dat de teambus van US Postal op een bergweggetje in de Alpen halt hield, zogenaamd met motorpech. In de stilstaande bus konden renners gemakkelijk per infuus een half litertje vers bloed toegediend krijgen. In een hotel nabij Saint-Léonard de Noblat doorliepen renners eerder in die Tour al een keer dezelfde procedure, in een geprepareerde hotelkamer. Landis heeft het niet van horen zeggen. Hij was erbij en deed eraan mee. Zijn verhaal wordt onderschreven door twee oud-ploeggenoten die tot nu toe anoniem zijn gebleven.
Van ploegleider Johan Bruyneel kreeg Landis in zijn US Postal-jaren testosteronpleisters die hij op zijn buik moest plakken. Testosteron staat op de dopinglijst. Lance Armstrong zelf vertelde Landis tijdens trainingsritten over de ins en outs van professioneel verborgen dopinggebruik. Toen Landis zijn Tourzege van 2006 kwijtraakte nadat hij was betrapt op testosterongebruik, kreeg hij een telefoontje van Armstrong, die hem goede raad gaf: één keer krachtig ontkennen en daarna zwijgen.
Landis is bereid dit alles – en meer – onder ede te vertellen in de juridische procedure die vandaag begint met een hoorzitting voor een grand jury in de federale rechtbank van Californië. De grand jury moet uitmaken of er voldoende mogelijke bewijzen zijn om een rechtszaak tegen Armstrong te beginnen. Oud-Tourwinnaar Greg Lemond, fel tegenstander van Armstrong, heeft zijn medewerking toegezegd aan de grand jury.
De beschuldigingen van Landis aan het adres van Armstrong komen niet uit de lucht vallen. De Franse sportkrant L’Équipe toonde in 2005 aan dat in Armstrongs bewaarde urinemonsters uit de Tour van 1999 het verboden middel epo is aangetroffen. De onderzoekjournalisten David Walsh en Pierre Ballester publiceerden samen of afzonderlijk in totaal vier boeken over Armstrong en doping, met onder meer getuigenissen van oud-ploeggenoten Frankie Andreu en Stephen Swart.
Andreu en zijn echtgenote Betsy vertellen Ballester en Walsh over een scène in het Indiana University Hospital, op 27 oktober 1996. Armstrong was daar opgenomen met teelbalkanker. Tijdens een bezoek van het echtpaar Andreu, kwamen twee artsen Armstrongs kamer binnen die hem recht voor zijn raap vroegen of hij ooit doping had gebruikt. Armstrong antwoordde kalm. ‘Ja.’ Hij noemde de middelen ook bij naam; groeihormoon, anabole steroïden, epo, cortisonen, testosteron.
In 2005 herhaalden Frankie en Betsy Andreu hun woorden onder ede in een juridisch geschil tussen SCA en Tailwind Sports. SCA, een bookmaker, sloot in januari 2001 een deal met Armstrongs vertegenwoordigende firma Tailwind. Voor een inleg van 420.000 dollar, zou SCA Armstrong 9,5 miljoen dollar uitkeren mocht hij de Tour de France winnen van 2001 tot 2004. Plus vijf miljoen voor zeges in 2004 en 2005. Armstrong won al die jaren en SCA moest over de brug komen. Maar na het verschijnen van het eerste boek van het duo Walh/Ballester, in 2004, begon SCA een juridisch gevecht omdat de journalisten duidelijk waren over Armstrongs dopinggebruik. SCA wilde niet betalen voor gele truien met een smet.
Kankerfonds
Een arts van het Indiana University Hospital, Graig Nichols, getuigde in de procedure SCA/Tailwind in het voordeel van Armstrong. Nooit had de renner dopinggebruik toegegeven. Volgens de Andreu’s was Nichols overigens niet bij de door hun beschreven scène aanwezig.
Ook opmerkelijk: nog tijdens het gevecht tussen SCA en Tailwind doneerde het kankerfonds van Armstrong, de Lance Armstrong Foundation, anderhalf miljoen aan het ziekenhuisdepartement van oncoloog Nichols.
De strijd tussen SCA en Tailwind, die twee jaar duurde, eindigde in een schikking. SCA betaalde 7,5 miljoen, en zal nu gehoord worden door de grand jury in Californië. Ook Interpol en het mondiale anti-dopingagentschap WADA zijn betrokken bij het onderzoek van Novitzky. Ze spannen een internationaal net rond Armstrong. Grote kanonnen stellen zich op, gericht op de nummer 23 van de laatste Tour de France. Nummer 23 zelf ontkent ondertussen alles. En zwijgt.Armstrong gaf Landis advies: één keer ontkennen en daarna zwijgen.