Door: Arjan Nowee
Gepubliceerd: zondag 18 december 2011 22:46
Update: zondag 18 december 2011 23:24
Anderhalf jaar na het beëindigen van zijn tenniscarrière is Raemon Sluiter nog steeds aan het bijkomen. Al was het afgelopen week buffelen in zijn functie als toernooidirecteur van de Tennis Masters.
‘Je kraagje moet wat omhoog.’ Gelach vult het kantoor van de organisatie van de Tennis Masters. Raemon Sluiter heeft net zijn colbert aangetrokken en rommelt nu wat met zijn kraagje. Gek is dat niet, want het gebeurt zelden dat hij een pak draagt. ‘Ik kan wel zeggen dat dit een incident is, maar zo gaat het de hele dag. Veel ongemakkelijker dan in een pak kun je me niet krijgen.’ Maar omdat je als toernooidirecteur nou eenmaal moeilijk in een trainingspak rond kunt lopen, draagt Sluiter vandaag een keurig grijs pak en glimmende zwarte schoenen. Alleen een stropdas ontbreekt.
Toernooidirecteur, je zou het niet snel achter Sluiter zoeken. Deed hij zelf ook niet trouwens. Maar nadat hij ruim anderhalf jaar geleden zijn tenniscarrière had afgesloten, heeft hij tijd voor nieuwe dingen. ‘Ideaal om m’n horizon te verbreden.’
Want die horizon bestond jarenlang uit tennis en niets anders. Sluiter beleefde zijn sport met een tunnelvisie, maar toen hij stopte was het gedaan met de vastigheid in zijn leven. Niet makkelijk, voor iemand die zegt niet goed te zijn in nieuwe dingen en niet van verandering houdt. ‘Angst is een groot woord, maar ik spring niet snel in het diepe. Ik pik nieuwe dingen ook heel slecht op. Dit jaar ben ik er voor het eerst in geslaagd om een paar kopietjes uit het kopieerapparaat te krijgen.’
Regelwerk
Daarom laat Sluiter bij de Masters in Topsportcentrum Rotterdam het echte regelwerk over aan event manager Guus van Berkel. Vorig jaar, bij zijn debuut als toernooidirecteur, probeerde hij nog wel eens wat, ‘maar dan liep ik met m’n muil tegen de deur aan’. Nee, Sluiter is er vooral voor de spelers. ‘Ik probeer ze klusjes uit handen te nemen. Het racketje dat even bespannen moet worden breng ik weg als ze hier wat later zijn. En verder maak ik de wedstrijdschema’s en houd ik het trainingsschema bij.’
Het is een inspannende functie. Sluiter rent en vliegt alle kanten op, even rustig op de tribune tennis kijken is er niet bij. Goed eten evenmin. Met een schuin oog op de twee bakjes donuts op tafel: ‘Dat is wel zo’n beetje wat ik eet deze week. En als ik dreig flauw te vallen reikt iemand me een appel of een banaan aan.’
Terwijl de mannenfinale – het slotstuk van het toernooi – bezig is, gaat hij om zeven uur na enig aandringen toch maar een kijkje nemen bij het buffet. Misschien maar goed ook, want na de finale moet Sluiter een praatje houden op Centre Court en om nou voor een uitverkocht huis van je stokje te gaan is ook weer zoiets.
Op een kleine spiekbeurt na verloopt z’n praatje vlekkeloos. Daarna is hij nog een uur kwijt met het schudden van handen, wat gesprekjes, het zetten van handtekeningen en het uitdelen van bosjes bloemen aan de leden van de organisatie. Om half tien is Sluiter weer terug in het kantoor, na ruim een half etmaal in touw te zijn geweest. ‘Ik ben wel echt kapot nu. Je maakt gewoon lange dagen.’
Daarvan heeft Sluiter nu alle tijd om bij te komen. Een fulltimebaan heeft hij niet. Bewust niet. ‘Ik ben nog steeds aan het bijkomen van mijn tenniscarrière, daar heb ik heel veel energie ingestoken. Emotioneel en op het familievlak heb ik hele zware tikken gehad, wat ook veel energie heeft gekost. Voor mij is het een heel simpel optelsommetje: ik ben gewoon nog moe.’
Voorlopig blijft het daarom bij zijn functie van toernooidirecteur en het geven van enkele tennisclinics per maand. Die fulltimebaan komt vanzelf wel. De vraag is alleen: wat gaat het worden? Geen pokeraar in ieder geval, zoals zijn vriendin, oud-hockeyster Fatima Moreira de Melo. Dankzij PokerStars speelde hij vier toernooien op de European Poker Tour en bij het laatste – in mei in Madrid – beurde hij 40.000 euro, maar daar blijft het bij. ‘Ik vind het een waanzinnig spel, maar een bestaan als prof zou ik niet trekken. Los van de vraag of ik er de capaciteiten voor heb.’
Thiemo de Bakker
Coach van een tennisprof dan? Eerder dit jaar coachte hij Thiemo de Bakker enkele maanden. ‘Nee, ik wil niet meer 35 weken per jaar reizen. Maar ik zie mezelf wel met jeugd aan de slag gaan.’ En misschien wordt Sluiter wel fulltime vader. Hij en zijn vriendin hebben een kinderwens en omdat zij vaak in het buitenland verblijft voor pokertoernooien is dat geen gekke gedachte. ‘Daar hebben we het nog niet over gehad, maar ik ben gek op kinderen en zou daar totaal geen probleem mee hebben. Ik vind het prima om thuis te zitten met een kleine.’ Hoeft hij tenminste ook geen pak te dragen op z’n werk.