Door: Marcel Hulspas
Gepubliceerd: woensdag 30 januari 2008 21:42
Update: woensdag 30 januari 2008 22:09
Hare Majesteit wordt donderdag zeventig jaar en weet van geen ophouden. Hoe lang kan haar brein nog mee?
De kwaliteit van het brein van koningin Beatrix is een zaak van groot gewicht, om niet te zeggen: van nationaal belang. Is haar grijze massa nog wel in topconditie? Het antwoord is: nee. Al zo’n vijftig jaar niet meer.
Een grijze massa, meer was het brein niet, tot de Italiaanse arts Camilio Golgi er in 1875 als eerste in slaagde zenuwcellen zichtbaar te maken, door middel van een speciale kleurstof. Plots bleek die vormeloze massa een uiterst complex netwerk, vol geheimzinnige onderdelen. Op basis van Golgi’s onderzoek maakte de Zwitserse anatoom Aeby later een gigantisch groot model van de hersenen, vervaardigd uit stukjes kurk en tientallen meters ijzerdraad, dat door menige universiteit werd aangekocht voor het onderwijs aan de eerste generatie hersenonderzoekers.
Dankzij Golgi kregen onderzoekers eindelijk inzicht in het verschijnsel veroudering. Zo ontdekten ze dat een mens er na zijn twintigste levensjaar geen zenuwcellen meer bij krijgt. Als er een afsterft, komt daar niets voor in de plaats. De enige manier waarop ons brein dit verlies kan compenseren, is door aangetaste functies over te dragen op naburige cellen. Hun taak wordt steeds zwaarder, en iets aanleren wordt dus steeds lastiger. Maar oefening baart kunst: wie bezig blijft, zorgt ervoor dat het verlies aan zenuwcellen nauwelijks opvalt.
Beatrix heeft nooit stilgezeten; ze heeft haar zenuwcellen daarmee grondig getraind. Van de wetenschap mag Willem-Alexander dus voorlopig gewoon papa blijven spelen.