Door: Marcel Hulspas » Meer columns van Marcel Hulspas 
Gepubliceerd: donderdag 10 juli 2008 01:28
Update: donderdag 10 juli 2008 02:17
Het goede nieuws van deze week is dat de wereld de afgelopen twintig jaar gelukkiger is geworden. Wij ook. Nederland zit in de topacht van gelukkigste landen. Slechts zeven landen zijn gelukkiger. Het slechte nieuws is dat onder die zeven gelukkigste landen ook Colombia zit en de laatste geluksmeting aldaar viel echt niet samen met de bevrijding van Ingrid Betancourt.
Waarom zijn Colombianen zo gelukkig? Zijn het de coca?ne-inkomsten? De pittoreske krottenwijken? De aardige bijverdiensten in de ontvoeringsbusiness, of wellicht de carrièrekansen bij de FARC? De geluksmeetkundigen van de World Values Survey hebben er geen verklaring voor. Zuid-Amerikanen zijn over het algemeen onverklaarbaar gelukkig, constateren ze. Misschien heeft dat iets te maken met het katholieke geloof. Aardig geprobeerd, maar als geloof gelukkig maakt, hadden we hier de afgelopen decennia juist ongelukkiger moeten worden.
Een achtste plaats. Geniet er maar van. Veel gelukkiger zullen we niet worden. De rek is er uit. Geluk is immers voor een groot deel een kwestie van geld. (Erfelijkheid speelt ook een belangrijke rol; wellicht hebben alle Zuid-Amerikanen dezelfde genetische afwijking.) En geld, daarvan hebben we hier inmiddels meer dan genoeg. ‘Geld maakt gelukkig’ gaat in ons land al geruime tijd niet meer op. Nog meer geld, en het gaat mis.
Managementgoeroe Manfred Kets de Vries organiseert sinds kort besloten bijeenkomsten voor miljonairs die lijden aan het ‘wealth fatigue syndrome’. Lijders aan ‘wfs’ weten van gekkigheid niet wat ze met hun geld moeten doen en ontwikkelen zorgwekkende symptomen als depressiviteit, achtervolgingswaanzin en eenzaamheid. Bestuurders met wfs gaan bovendien domme dingen doen. Kets de Vries, in NRC: ‘Ze vervelen zich. Reorganiseren wordt een spelletje voor ze. Ze doen alles om geprikkeld te blijven.’ Hij leert zijn ongelukkige miljonairs dat ze ze ‘hun ego opzij moeten zetten’ en ‘iets terug moeten geven aan de samenleving’.
Nee, Kets. Stuur dat geld maar naar landen onderaan de gelukslijst, zoals Armenië en Zimbabwe. Nog meer welvaart, en we worden allemaal zo ongelukkig als een miljonair.