Door: Marcel Hulspas 
Gepubliceerd: maandag 1 februari 2010 23:48
Update: dinsdag 2 februari 2010 08:43
Wie huizen of vliegvelden in zee wil bouwen, kan dat het beste doen op omgekeerde dozen.
Als de zeespiegel toch gaat stijgen, en de wereldbevolking blijft groeien, dan zit er weinig anders op dan dat we op zee gaan wonen. Letterlijk. Op kunstmatige drijvende eilanden. Maar hoe moeten die eruit gaan zien? Gisteren promoveerde in Delft marien ingenieur Jan van Kessel op een revolutionair idee.
Kunstmatige eilanden zijn niet nieuw. Ook mega-eilanden niet. Tot een paar jaar geleden lag er voor de kust van Tokio een drijvende landingsbaan – de perfecte oplossing voor een megastad met een megaruimtegebrek, al waren de kosten hoog (150 miljoen dollar), en ook het veiligheidaspect (terreuraanslagen!) bleef knagen. In ons land wordt nagedacht over een drijvend Schiphol II, met als bekendste voorstel het boven een onderzeese terminal drijvende, en draaiende (voor als de wind draait), vliegveld van Van den Noort Innovations en Royal Haskoning.
Jan van Kessel pleit er voor geen supergrote boten te water te laten. Hij komt met een heel ander concept: zeg maar, de omgekeerde doos. Betonnen vaartuigen die open zijn van onderen en drijven op een ingesloten megaluchtbel. Van Kessel berekende het gedrag van golven rond en onder zijn drijvende eilanden, en vergeleek de uitkomsten van zijn computermodellen met metingen aan miniatuur drijvende eilanden (van 250 bij 70 centimeter). Daarbij bleek dat zijn eilanden minder last hebben van golfslag dan ‘gewone’ megaboten (de golven kunnen er namelijk onderdoor), en dat daardoor ook de krachten op het vaartuig (en daarmee de vervorming van het vaartuig) een stuk minder waren.
Bij wijze van praktische toepassing berekende hij het gedrag van een drijvende landingsbaan van vier kilometer lengte, aangemeerd voor de kust van Singapore. Rekening houdend met lokale stromingen en weersomstandigheden geeft zijn ‘omgekeerde doos’ constructie tweederde minder vervorming dan een (aan de onderkant gesloten) bootconstructie. De keus ligt dus voor de hand. Vliegvelden gaan de zee op. Zonder bodem. Deze eilanden hebben minder last van golfslag dan ‘gewone’ megaboten.