Door: Marcel Hulspas » Meer columns van Marcel Hulspas 
Gepubliceerd: donderdag 4 maart 2010 01:20
Update: donderdag 4 maart 2010 02:36
Was me dat even een onthulling! Peer Ulijn seksueel misbruikt! En waar maakt de sterverslaggever van het NOS Journaal dit bekend? Inderdaad, in het NOS Journaal!
Dinsdag interviewde hij mis-bruikexpert André Lubbers, dit naar aanleiding van de roomse paters die niet van de jongetjes af konden blijven. Zoiets hoefde niet erg te zijn, suggereerde Peer, want zelf had hij als klein jochie ooit de hand van meneer de kapelaan in zijn broekje gevoeld. Niks erg, vond Peer. En hij keek heel even naar ons, in de camera. Jazeker, zei de therapeut, maar ook al lijkt het onbelangrijk, dan is het toch verstandig om hulp te zoeken, want je weet nooit wat voor gevolgen het gehad heeft. Of zal hebben. Een begrijpelijke reactie. Gaat de Katholieke Kerk eindelijk overstag, dient er zich een verse golf van slachtoffers aan, en dan komt een verslaggever hem vertellen dat het niks voorstelt en dat de beroepsgroep er niet toe doet.
De schuld voor alle ellende ligt natuurlijk, zoals altijd, bij de paus. Naar aanleiding van een stroom misbruikverhalen uit Ierland sommeerde hij alle Ierse bisschoppen naar het Vaticaan te komen, om er over te praten. Een ongekende stap. Misbruik is voortaan bespreekbaar in de Kerk. En dat hebben we geweten.
Sinds de onthulling over de paters in ’s-Heerenberg stromen de meldingen binnen. Het hoofd van de Orde der Salesianen (wat gaan we nog een gekke woorden leren!) vertrouwt niemand meer en vraagt om een onderzoek op alle internaten. Ook die voor meisjes, gerund door geile nonnen. Binnenkort komen de bisschoppen bijeen en die moeten hetzelfde gaan zeggen. Dat wordt dus een omvangrijk, kostbaar en vooral nutteloos onderzoek. Een gevalletje katholieke zelfkastijding. De paters zijn al lang dood en seniel; de zaken zijn al lang verjaard. En de schade?
Zo’n twintig jaar geleden ontdekten feministen seksueel misbruik in de familie. Een gigantisch probleem, constateerde Nel Draijer in 1988. Uit haar onderzoek zou blijken dat 15 procent van de vrouwen ooit seksueel misbruikt was door een familielid. De psychische gevolgen waren afschuwelijk, schreef ze. Een golf van misbruikmeldingen was het resultaat. Dertien jaar later hield psycholoog Han Israëls die cijfers tegen het licht. Incest, schreef hij, maakt meestal deel uit van een pakket aan fysieke en emotionele verwaarlozing. Dat pakket zorgt later voor psychische problemen, ‘of daar nu wel of niet incest bij zat, maakt niet veel uit’.
Amerikaans onderzoek kwam tot dezelfde conclusie: niet incest maar verwaarlozing is dé voorspeller van psychische problemen. Maar dat willen we niet weten. Dat is niet interessant. Seks! Vieze paters! Daar willen we alles van weten!
marcel.hulspas@depers.nl
Reageer
Door:
poldebol, 07 mrt 2010 11:21
Het lezen van deze column deed spontaan bij mij de vraag opkomen of dom zijn pijnlijk en of geneeslijk is.
Om te beginnen kan een beetje feitenkennis nooit kwaad natuurlijk.
Ten eerste, in een dictatuur als het Vatikaan, ligt de schuld altijd bij de paus. Dat wist hij als hij door de Heilige Geest werd verkozen (waarom dan nog verkiezingen nodig zijn, vraag ik mij ook af - zet gewoon een duiventil op het Sint Pietersplein en de H. Geest zal wel langskomen). Maar ten tweede is de heer Ratzinger extra verantwoordelijk omdat hij in 2001 zelf de bisschoppen op straffe van excommunicatie gedwongen heeft de klachten over pedofilie onder de pet te houden. Dat is niet alleen tegen de grondwet in verschillende landen, het is ook een overduidelijk bewijs van medeplichtigheid van de hoogste hiërarchie van het Vatikaan. Praktisch hetzelfde is gebeurd in 1960 (omzendbrief over msibruik). Het Vatikaan is officiëel op de hoogte sedert 1950.
Een beetje badineren over een dergelijk massaal negeren van leed en overtreden van de meest elementaire regels van vertrouwen en fatsoen (en de eigen huisregels) staat misschien stoer, maar het is in ieder geval naast de kwestie.
Nutteloos wordt het onderzoek zeker niet. Het zal een betere vorm van bescherming bieden voor duizenden jongeren. Het kan het Vatikaan ook een aardige duit kosten en dat zal de waakzaamheid zeker verhogen. In Nederland is met verzekeraars al een potje van 1 miljoen euro opzij gezet. In de VS proberen de orde van de Jezuieten en een aantal bisdommen aan schikkingen te ontsnappen door met de boekhouding te prutsen, of door bankroet aan te vragen.
Het is ondertussen wel duidelijk dat cijfers over incest en misbruik niet altijd kloppen. Of ze daarom lager zijn is helemaal niet zeker. Ook wetenschappelijk onderzoek is aan modegrillen onderhevig. Het vaak wijzigen van de nomenclatuur in bv. psychologie en psychiatrie zijn daar een aanwijzing voor. De diagnose ivm misbruik van kinderen is zeer moeilijk. Maar minimaliseren over een misdaad die minstens al 100 jaar aan de gang is, onder de ogen van de maatschappij gebeurt in het kader van een dominant instituut, dat is zeker geen wetenschappelijke houding. Het is moeilijk te tellen, daarom maken we er ons niet druk om?